Afscheid nemen van Mevr. Defour Laura…

Lieve mensen,  door omstandigheden verbleef ik 13 dagen in jullie zorgcentrum.

Wat ben ik blij dat ons moeder bij jullie is terecht gekomen.  Moeder was oud en vooral moe en versleten, haar lichaampje was op.  Maar haar zieltje was nog monter .  Met heel veel respect en liefde hebben jullie haar 8 jaar een thuis gegeven, waar ook wij als familie graag vertoefden.

Als moeder boos en gefrustreerd haar koffie overgooide of onvervaard alle boekjes scheurde bleven jullie geduldig haar bedaren.  Elke dag een nieuw begin, de ene dag boos de andere vrolijk.  De positiviteit bleef in de leefruimtes altijd hangen, door de luchtige en vriendelijke manier waarmee jullie met de mensen omgaan.  De medebewoners zijn al een stukje familie van ons geworden.  We zaten machteloos naast haar de laatste weken, we streelden, we ademden met haar  mee.  Elke zucht hebben we gehoord, iedere blik nog meegenomen.  De onrust in haar konden we niet bedaren, het deed pijn en voelde ellendig.

Door jullie mensen van Strauss, verplegers, vrijwilligers, poetsdienst en verzorgers, animators en kinesisten, kapster en pedicure en ook de administratie, klusjesman,… (hopelijk niemand vergeten) was moeders en ook ons leven  draaglijker.  In de 2 weken dat ik bij jullie vertoefde werd ik behandeld als in een all-in hotel.  Met supervriendelijke stewards en stewardessen.  Gelukwensen aan de keuken, alles was superlekker.

Ann, ook aan jou een dank-je-wel.  De dokter kent je al en jij de dokter, maar toch bleef je proberen moeders pijn te verzachten.

De laatste nachten van moeders leven stond Nele om 22u ‘s avonds naast moeders en mijn bed, om de moed die bijna op was aan te wakkeren.  Marian kwam verschillende keren op bezoek en het voelde goed.

Dank u wel  aan jullie allen, jullie hebben voor altijd een plaatsje in ons hart.

En hopelijk – moest ik dement worden – is er ook een kamertje voor mij en Misty.

Met heel veel liefde…..Dina, Laura’ s dochter en al haar zussen.

foto2foto1